voorbij de vervreemding

oud en kwetsbaar stap voor stap
beklim ik trappenhuizen gedachten
gevangen tussen avondvrees
en dagdwang

en na elk gravitatiedenken
trek ik me angstig terug
in breedbeeldspelonken en schuil
achter halfschaduwen kaalslag

dan brult kwaadaardig leven
nog eenmaal in mij en sterft
ver voorbij de vervreemding
van uitdrukkingsarm bestaan

maar echo’s logica ratelen weer
tot waardenbrij stilte moet
rusten rijpen maar rot
tot machtzwart droombedrog